Kim był ród Tęczyńskich – Część 2

W ostatnim wpisie z tego cyklu powiedzieliśmy sobie co nieco o pierwszych Dziedzicach Kraśnika jakimi byli Anna Tęczyńska oraz jej syn Jan Tęczyński.  Tym samym zaczęliśmy wówczas cykl opowieści historycznej o rodzie Tęczyńskich.  Dzisiaj w drugiej części naszego cyklu kontynuujemy opowiadanie o tej szlacheckiej rodzinie. Zapraszamy na część 2.

Gabriel Tęczyński

W XV wieku ród Tęczyńskich był już dość potężny a stawał się coraz potężniejszy.  W rękach najstarszych przedstawicieli tej rodziny znajdowało się bardzo dużo ziem, grodów oraz zamków.  Poszczególni mężczyźni z tego rodu otrzymywali bardzo wysokie tytuły ziemskie i urzędnicze.  Jedynym problemem, zwykle występującym w tego typu sytuacjach był podział majątku pomiędzy dziedziczących go synów.  Tak więc, kiedy w 1470 roku Jan Tęczyński zmarł większość jego posiadłości przypadła starszym synom.  Najmłodszy z braci Gabriel, który wówczas miał mniej więcej 40 lat przejął między innymi Kraśnik.  Jego życiorys nie jest do końca jasny.  Wiadomo na pewn,o że miał zostać księdzem. Przyjął nawet niższe święcenia.  Jednakże historia pokazała że był również sprawnym zarządcą  swojego majątku, a także rycerzem.  Poległ w 1497 roku w bitwie pod Koźminem.

Jan Gabriel Tęczyński

Jan Gabriel Tęczyński był kolejnym zarządcą Kraśnika.  Żył w latach 1484 1552.  Zasłynął z tego, że był jednym z najbardziej zaufanych ludzi królowej Bony Sforzy.  Nosił tytuł hrabiego Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego. Był posłem do królów Czech oraz Węgier. Jan Gabriel wybudował mury miejskie wokół Kraśnika.  Ufundował także szpital oraz kościół przy szpitalu.  Rozpoczął także budowę rodzinnej nekropolii w Kraśniku.